BABAM : REMZI SARIAL   

KIRK YIL

30 Sene 40 Yilmi Unuttu Babam                                                                 Bir Ömrü Burada cürüttü Babam                                                                 Hasretle Özlendi Vatan                                                                            Geriye Dönecek feri kalmadi.

Sabahi Bekledi Aksam Olunca                                                                    Bir Sene Ödekinden Agir Kalinca                                                        Gencligindende Yoksun Olunca                                                               Geriye Bakacak gücü Kalmadi                                                                    

O Kara Gözlerin Isigi Söndü                                                                      Simsiyah Saclarda Beyaz Göründü                                                              Pehlivandan Vucudu Topraga Döndü                                                            Su Tabuta Bedenin Sigmadi Babam.

Ey Anam Biricik Zavali Anam                                                                     Gözlerinde Sevinc Nese Kalmadi                                                                Dögünmekden Saclari agaran Anam                                                            BABASIZ BU DÜNYANIN ZEVKI KALMADI.       

Nekadar cok Isterdi Hac,a Gitmeyi                                                               O Kutsal Yerleri bir kez Görmeyi                                                                 Emaneti orada Teslim Etmeyi                                                                   Yazikki Istegin olamdi Babam.                                                                  

Avrupali, Beyaz Bir Kefenin oldu,                                                                 Hasret nihayet, Son Buldu                                                                         Iki Civili Tabutun oldu,                                                                              UCAKDA EN TIP KÖSE SENINDI BABAM...

 05.03.1996       Babam: REMZI SARIAL 

HÜSEYIN  SARAL 

Iyiki bu yolculukda bizimle vardin Hüseyin Mekkanin Cennet Olsun.

HAYATIN TRENI

Hayat, bir Tren Yolculuguna benzer. Insanlar Binerler ve Inerler, Kazalar bazi duraklamalar sürbizler ve Derin Acilar. Nezaman inecegíniz de, belli deyil.           O yolculukda karsillasdiginiz sürbizler, saskinliklar. Dogdugumuz zaman ve Trene bindigimizde Insanlarla Karsilasiriz ve bize Hayatimiz boyunca, eslik edeceklerine inaniriz, Ailemiz Olurlar, Malesef Gercek baska olur, bir Istasyonda Inerler ve bizi sevgisiz, korumasiz ve, derin aci hüzün icerisinde birakib giderler. Fakat yine baskalari biner Trene Arkataslarimiz olurlar belkide bir Hayat boyu, kim bilir belkide yine kisacik bir zaman. dedim ya bu bir yolculuk nereye gitiltigi bilinmeyen bir yolculuk. kimileri Trene biner binmez  inmek zorunda kalirlar, kimileri uzun zaman yolculuk ederler, Tanisirlar taninirlar, fakat bir gün yine sevdiklerini birakib inmek zorunda kalirlar, yada yine yanliz birakilirlar. Söyledimya, Hayat bir Tren Yolculuguna Benzer. Yaninizizda oduranin nerede inecegini bilmezsiniz, kendinizinkini bilmediginiz gibin. Yanliz bu hayal olan yolculukda bir gercek varki o Trene bindiginiz Gercek, Ineceginizde bir Gercek. Arkanizda bir Bosluk Birakarak, Hasret Birakarak, Aci Birakarak. Sizi Hayadinizdaki gibin Hayal edenler, umarim Güzel Hayal ederlerdir. Bu yolculukdaki Güzel Amellerinizle, Hareketlerinizle, hatirlanir ve anilirsiniz. Ve umarimki eger bu Trenden Halen inmedinseniz uzun zamandaha yolculuk yabarsiniz sevdiklerinizle. Eger indinseniz.......................................... Ne yabalim, iyiki bizimle bu yolculukda sizde vardiniz.. kim bilir, Belkide bir istasyonda bulusmak üzere Hoscakalin........      

28.01.2007 

Sarial.de